บทที่ 21: ก็อยากจะใช้เธอหนะ

เผยอี้ได้ยินปุ๊บ รีบทำท่าทีเห็นด้วย “ใช่แล้วครับประธานเผย พวกเราเผยซื่อไม่เลี้ยงคนขี้เกียจหรอกครับ ไม่ต้องการพวกสวยแต่ข้างนอกเหมือนกัน ถ้าครั้งนี้เธอสามารถช่วยคุณได้งานโครงการหนานไห่มาหละก็ไม่มีคนจะมีความเห็นกับเธอแน่นอน แต่ถ้าเธอไม่สามารถจัดการงานให้ได้ ก็หมายความว่าเ

บทที่ 22: เธอเป็นคนแรก

ไป๋เสว่เอ๋อร์หยุดเดินหันไปมองตามเสียง เห็นสวี่เย่วหรูยืนอยู่ตรงที่ไม่ไกลจากเธอ ในมือเธอถือแก้วไว้ใบหนึ่ง เหมือนว่าจะเพิ่งเดินออกมาจากห้องกาแฟ

ไป๋เสว่เอ๋อปั้นหน้ายิ้ม “เลขาสวี่ ฉันมีธุระต้องลงไปข้างล่าง แต่จะกลับมาเร็วที่สุดค่ะ”

สวี่เย่วหรูได้ยิน ยักคิ้วขึ้น โน้ม

บทที่ 23: ทำโอตั้งแต่วันแรก

ไป๋เสว่เอ๋อร์จัดเนคไทให้ตรง ก้าวถอยหลังก้าวหนึ่ง มองดูเนคไทที่สุดจะเพอร์เฟก มุมปากเสยขึ้นด้วยองศาที่ถูกใจ “เรียบร้อย”

เผยลี่เชินชำเลืองมองเธอด้วยความเย็นชาที่ยังไม่หายไป “อืม” จากนั้นเดินไปทางไม้แขวนผ้าหน้าประตู หยิบเสื้อแล้วเดินออกไปทางด้านนอก

ไป๋เสว่เอ๋อ