บทที่ 2

ให้ฉันได้เป็นผู้หญิงของคุณแค่คนเดียวอีกหนึ่งปี

เช้าวันรุ่งขึ้น ทางเหยาตื่นขึ้นมา หยานเส้าคุนไม่อยู่บน เตียงแล้ว

มีเพียงความหนาวเย็นของรอยผ้าที่ยับอยู่ข้างกายแสดง ว่าเมื่อคืนผู้ชายคนนั้นเคยมา

หลังจากทางเหยาทานยาเสร็จ หยิบพู่กันเล็กมาเขียน หัวใจพระสูตร

“ติ้ง”

เพิ่งเขียนได้ไม่กี่บรรทัด เลือด

บทที่ 3

บทที่3

บทที่ 3

เขาไม่ได้เป็นของเธอแค่คนเดียวแล้ว

เจ็ดวันต่อมา

โคมไฟสีแดงถูกประดับแขวนอยู่ทั่วทั้งจวนแม่ทัพเหนือ เป็นงานฉลองโดยเฉพาะมีฉากหลังเป็นหิมะ

“เรือนเหม่ยของฉัน โคมไฟสักดวงก็ไม่อนุญาตให้ แขวน!”

ทางเหยาสั่งให้คนรับใช้ทุกคนนำโคมไฟและผ้าซาติน ออกไปจากบ้านของเธอให้หมด นี่เป็นครั้งแรกที่เธอโกรธ

มีการร้อ