บทที่ 4 จะให้ผมแตะต้องไหม

ทางเหยาถอนหายใจอย่างหนัก ความเจ็บปวดตรงอก ทำให้เธอหายใจไม่ออก ทำให้ไม่ทันที่จะปฏิเสธหยานเส้าคน

เธอส่ายหัว ต่อต้านอย่างเงียบๆ

“ไม่ได้แตะต้องคุณแค่ไม่กี่วัน เรียนรู้ทักษะการหลีก เลี่ยงแล้ว!”

ทางเหยาหยุดตัวสั่นไม่ได้ ร่างกายขึ้นลง เจ็บปวดทุกซอกมุม

หยานเส้าคุนก็รู้สึกไม่สบายใจเ

บทที่ 5 ทำไมคุณถึงเปลี่ยนไป

ทางเหยาไม่ได้ดิ้นรน และไม่ทันหันกลับไปมองผู้ชาย คนนั้น

น้ำแข็งที่แตกปกคลุมทะเลสาบอีกครั้ง ทั้งอย่างกลับมาส งบอีกครั้ง มีเพียงผู้หญิงคนนั้นที่หายไป…

“เหยาเหยา!!” หยานเส้าคุนถอดเสื้อคลุมทหารแล้วจะ กระโดดลงไปในทะเลสาบ

ซูชิงชิงข้างกายดึงเขาไว้แน่น: “หัวหน้าทัพ อันตรายเกิน ไป

บทที่ 6 เขาฆ่าเสี่ยวชี

หัวใจของทางเหยาเหมือนถูกมีดคมบาดอย่างไร้ความ ปรานี ความเจ็บปวดแล่นเข้ามา

“เธอพูดอะไรนะ?” เธอพูดพึมพำมองสาวใช้คนนั้น แขน

ขาเย็นไปหมด

เสี่ยวชีเสียชีวิตในเรือนหลี ที่ซูชิงชิงพักอาศัย

ทางเหยาวิ่งโซเซไป เห็นเสี่ยวชีที่นอนอยู่บนพื้น ร่างกาย เต็มไปด้วยเลือด มีรูกระสุนตรงหน้าอก

“เสี่ย