บทที่ 24 รักคุณทุกภพ

ยอร์ชดวงตาแดงขึ้นมา จะเปิดปากพูด แต่กลับพูดอะไรไม่ออก

“ ที่จริงแล้วแม่ให้อภัยคุณไปนานแล้ว ปีนั้นที่เขาไม่ว่ายังว่าก็จะแต่งกับคุณ ฉันเลยให้เขาเลือกระหว่างฉันกับคุณ เขาก็ยังเลือกคุณ เขาก็ฟังฉันจะไม่มาเจอฉันอีก แต่เขาเขียนจดหมายให้ฉันตลอด”

“เขาพูดอะไรบ้างครับ?” ยอร์ชไม่ได้กั้

บทที่ 25 ตีตาย

เลือดไหลออกมา หยดลงไปที่พื้น เขาเหมือนไม่มีความรู้สึกเจ็บ มองไม่เห็นเลือดที่ไหลออกมา เพียงรู้สึกยังกรีดได้ไม่ลึกพอ

จากนั้นเขาก็กรีดลงรอยซ้ำรอย ไม่ได้เพียงอยากให้คำเหล่านี้ติดกับผิวตัวเอง ยิ่งต้องการให้ติดอยู่กับวิญญาณเขา จะได้ไม่ต้องผิดกับการแยกแยะทั้งที่รักแต่กลับเอาเป็นเกลียด เส

บทที่ 26 แต่งงาน

เขายืนไว้ตรงหน้ากระจก แกะกระดุมเสื้อออก เขาสัมผัสหน้าอกข้างขวาที่สักชื่อโม เขมนิจ สามพยางค์นี้ไว้ ถึงเขาจะไม่ได้ยินชื่อเขมนิจนี้จากปากคนอื่นมานาน แต่เขารู้ว่าใจเขาได้ผูกมัดกับใจโมไปแล้ว ไม่จากไปไหนตลอดไป

แผลของมือข้างขวาเขาเริ่มบวมแล้ว แต่เขาก็ปฏิเสธการจะรักษาของหมอ เขาบอกว่า