บทที่ 35 อุมาอรอสังหา

กาจหัวเราะเยาะตัวเอง ลุกขึ้นยืน พูดขึ้น “ผมขอโทษ ฉันจะไม่มาวุ่นวายกับอรอุมาอีกแล้ว หวังว่าแกจะให้ความสุขกับเธอได้”

เพียงแต่ว่า บางครั้ง การอวยพรมันง่าย แต่ถ้าจะให้ทำได้จริง คงยาก

กาจเริ่มเป็นโรคนอนไม่หลับ เขาจำคำพูดของวุฒิที่ว่าอรอุมาได้รับความเจ็บปวดจากการทรมานทางจิตใจแล

บทที่ 36 ความผูกพัน

หนึ่งเดือนผ่านไป

อรอุมาได้รับโทรศัพท์ จากคนแปลกหน้า ถามขึ้น “ขอโทษค่ะ รบกวนถามหน่อยค่ะ พี่เป็นช่างภาพใช่ไหมคะ หนูเห็นรูปถ่ายที่พี่ถ่ายลงในเฟสบุ๊ค บริษัทของหนูต้องการถ่ายรูปติดบัตรให้แก่พนักงาน ไม่ทราบว่าพี่มีเวลาว่างไหมครับ?”

อรอุมารู้สึกงุนงง “ขอโทษค่ะ ฉันไม่รับถ่ายงานอ

บทที่ 37 ช่วงเวลาที่ดีที่สุด

อาจเป็นเพราะความเข้มข้นของสายเลือด จีโน่เจออรอุมาครั้งแรก ก็อยากที่จะหอมแก้มเธอ ไม่รู้สึกรังเกียจเลยแม้แต่น้อย

จีโน่อยากเรียกหม่าม๊าสักคำ แต่เพราะว่ากาจกำชับไว้แล้ว ก็เลยเปลี่ยนจากหม่าม๊าเป็นคุณน้า

เสียงที่อ่อนหวาน สายตาที่วางใจ

อรอุมามองดูจีโน่ที่อยู่ต