บทที่ 34 เขาเอาอะไรมาคิด? เขาคู่ควรเหรอ?

“ฮึ ยกโทษ?” อรอุมาหัวเราะเยาะ “กาจ ถ้าหากว่าคำขอโทษคำเดียว ต่างสมควรได้รับการยกโทษ ถ้าอย่างนั้นโลกใบนี้ก็มีแค่เรื่องสวยงามเท่านั้น ขอโทษนะ ฉันไม่มีจิตใจโอบอ้อมอารีขนาดนั้น สำหรับคุณ ฉันไม่มีวันยกโทษให้”

“อรอุมา ไม่ใช่นะ เรื่องตอนนั้น ฉันโกหก” กาจอยากอธิบายเ

บทที่ 35 อุมาอรอสังหา

กาจหัวเราะเยาะตัวเอง ลุกขึ้นยืน พูดขึ้น “ผมขอโทษ ฉันจะไม่มาวุ่นวายกับอรอุมาอีกแล้ว หวังว่าแกจะให้ความสุขกับเธอได้”

เพียงแต่ว่า บางครั้ง การอวยพรมันง่าย แต่ถ้าจะให้ทำได้จริง คงยาก

กาจเริ่มเป็นโรคนอนไม่หลับ เขาจำคำพูดของวุฒิที่ว่าอรอุมาได้รับความเจ็บปวดจากการทรมานทางจิตใจแล

บทที่ 36 ความผูกพัน

หนึ่งเดือนผ่านไป

อรอุมาได้รับโทรศัพท์ จากคนแปลกหน้า ถามขึ้น “ขอโทษค่ะ รบกวนถามหน่อยค่ะ พี่เป็นช่างภาพใช่ไหมคะ หนูเห็นรูปถ่ายที่พี่ถ่ายลงในเฟสบุ๊ค บริษัทของหนูต้องการถ่ายรูปติดบัตรให้แก่พนักงาน ไม่ทราบว่าพี่มีเวลาว่างไหมครับ?”

อรอุมารู้สึกงุนงง “ขอโทษค่ะ ฉันไม่รับถ่ายงานอ