บทที่ 30 พวกเรามีความสุขมาก

อรอุมาเสร็จจากงานเลี้ยงแล้วกลับบ้าน แต่เธอรู้สึกเหมือนมีคนคอยเดินตามเธออยู่ตลอดเวลา แต่พอหันหลังกลับไปมอง ก็ไม่เห็นใครเลย

เพราะบ้านห่างจากที่นี่ระยะทางเดินแค่สิบนาที อรอุมาตั้งใจเดินกลับไปเอง

แต่ ณ เวลานี้ ภาพที่เคยฉายในทีวีที่เวลาดึกดื่นค่ำคืนหญิงสาวเดินคนเดียวแล

บทที่ 31 ใจ ทำไมถึงได้เจ็บขึ้นมาอีก

เรามีความสุขมาก.....

กาจได้ยินคำพูดห้าคำนี้ ที่หัวใจ เจ็บเหมือนมีคนเอามีดมากรีด

สามปีแล้ว เขาเสียเธอไปแล้วสามปี แต่ว่าเธอ ไปอยู่ในอ้อมกอดของวุฒิอย่างง่ายดายแล้วเหรอ?

“อรอุมา ตอนนี้เธอคบกับวุฒิแล้วจริงๆเหรอ?” กาจถามอรอุมาด้วยความเจ็บปวด

อรอุมากำหมัดไว้แ

บทที่ 32 เก็บไว้ เพื่อเป็นที่ระลึก

เช้าวันรุ่งขึ้น กาจตื่นจากที่นอน แต่งตัวให้จีโน่เสร็จเรียบร้อย แล้วนั่งแท็กซี่ออกไป

ไฟล์บินกลับกรุงเทพของเขาคือ 9 โมงเช้า

มองดูนาฬิกา ตอนนี้คือเวลา 8 โมงเช้า ห่างจากเวลาเครื่องออกยังมีเวลาอีก 1 ชั่วโมง และระหว่างทางไปสนามบิน เป็นทางผ่านบ้า