บทที่ 28 ไม่มีหัวข้อเรื่อง

เสร็จจากการถ่ายภาพให้คู่บ่าวสาวแล้ว อรอุมาเก็บอุปกรณ์เรียบร้อยแล้วส่งให้ผู้ช่วย เดินตรงไปตรงรถบีเอ็มที่จอดอยู่ด้านนอกทุ่งดอกอัญชัน

“ถ่ายเสร็จแล้วใช่ไหม?” ผู้ชายในรถเอียงตัวเปิดประตูให้เธอ พร้อมยื่นน้ำดื่มให้เธอขวดหนึ่ง

“อืม” อรอุมารับน้ำมา พูดขอบคุณ แล้วพูดต่อ “ วุฒิ

บทที่ 29 ปล่อยฉันนะ

อรอุมาเหมือนโดนฟ้าผ่าครึ่งซิก หยุดชะงัก ก้าวขาไม่ออก

อรอุมาเหรอ

เสียงที่เรียกร้องชื่อเธอ ทำไมถึงเหมือนเสียงของกาจมากขนาดนี้ แล้วมือที่จับแขนเธอไว้นี้ ไออุ่นจากฝ่ามือทำไมคุ้นเคยขนาดนี้

อรอุมาดวงตาแดงก่ำ เรื่องราวในอดีตค่อยๆผุดขึ้นมาต่อหน้าเธอ เขาเคยทา

บทที่ 30 พวกเรามีความสุขมาก

อรอุมาเสร็จจากงานเลี้ยงแล้วกลับบ้าน แต่เธอรู้สึกเหมือนมีคนคอยเดินตามเธออยู่ตลอดเวลา แต่พอหันหลังกลับไปมอง ก็ไม่เห็นใครเลย

เพราะบ้านห่างจากที่นี่ระยะทางเดินแค่สิบนาที อรอุมาตั้งใจเดินกลับไปเอง

แต่ ณ เวลานี้ ภาพที่เคยฉายในทีวีที่เวลาดึกดื่นค่ำคืนหญิงสาวเดินคนเดียวแล