บทที่ 12 เขาจะแต่งงานแล้ว

วันรุ่งขึ้น อรอุมาพยุงร่างกายที่อ่อนแอทำเรื่องขอออกจากโรงพยาบาล

ก่อนจากไป เธอแวะไปห้องเด็กทารก เธออยากอุ้มลูกเธอออกไปด้วย ถึงแม้การมาเยือนของเด็กคนนี้ จะนำมาพาแต่ความมืดมนที่นับไม่ถ้วนก็ตาม แต่ว่า อุ้มท้องมาสิบเดือน ยังไงเธอก็ทำใจทิ้งเด็กไม่ลง

แต่ว่า พยาบาลบอกกับเธอว่

บทที่ 13 ลูกของฉันอยู่ไหน

“.........”

เหมือนโลกทั้งใบแตกสลาย อรอุมารับไม่ได้กับความจริงที่ได้ยิน ไม่อยากรับรู้อะไร เธอส่ายหัวไปมา “ไม่ ไม่มีทาง เธอหลอกฉัน เธอกำลังโกหกฉันใช่ไหม.....”

“ฉันจะโกหกเธอเพื่ออะไร”

อุรายิ้ม “ถ้าหากไม่ใช่เพราะกาจมั่นใจ กาจจะยืนเฉยให้คุณปู่ไปคุมการตรวจดีเอ็นเอได้ยังไ

บทที่ 14 ไม่ควรไปรักคนที่เกลียดเรา

“ลูก ลูกฉันอยู่ไหน” อรอุมาพูดด้วยเสียงสั่นครือ

“ตายแล้ว” น้ำเสียงปลายสายที่เย็นชาของกาจ

“....” อรอุมาตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน ปากสั่นยิกๆ อึ้งกับสิ่งได้ยิน พูดอะไรไม่ออก ทางกาจเองก็ตัดสายทิ้งอย่างไม่ใยดี

อรอุมาต่อสายไปอีกครั้ง ครั้งนี้ กาจปิดเครื่องใส่