บทที่ 87

บทที่87ต้องเลือก

สายตาของกู่เจี้ยนซีจ้องอยู่ที่มือของหลินเมิ่งอย่างไม่รู้ตัว ฝาขวดยังไม่ถูกเปิดออก ยังคงผสานเหนียวแน่นกับขวด เกลียวบิดนั้นเปิดยากนิดหน่อย ทำให้หลินเมิ่งต้องออกแรงพยายาม บางทีอาจจะเป็นเพราะหน้าร้อน อากาศร้อน ดังนั้นมือเธอในตอนนี้จึงมีเหงื่อเปียกๆ มีแรงเสียดทานไม่เพียง

บทที่ 88

บทที่88ช่วยเหลือ

เงาเลือนรางของร่างบางทอดสาดผ่านฉากกั้นอาบน้ำ หวงเหลียงที่เพิ่งเดินผ่านออกมาจากห้องอาบน้ำอีกฝั่งหนึ่ง เหลือบจ้องเข้าไปยังห้องน้ำในห้องนอนอย่างจงใจ มองเห็นร่างหลินเมิ่งยังคงยืนอาบน้ำอยู่หลังฉากกั้นอาบน้ำนั่น ก็ถอนหายใจโล่งอก เขาตั้งใจเลือกห้องแบบนี้ เพราะกลัวว่าสาวน้อ

บทที่ 89

บทที่89โกรธไม่ลง

รถขับมุ่งตรงไปยังที่จอดรถชั้นใต้ดิน ที่นี่มีลิฟต์ที่ไปถึงยังชั้นของผู้ที่พักอาศัย เพื่อหลบเลี่ยงสภาพร่างกายของหลินเมิ่งที่เปียกปอนไปทั้งตัวซึ่งอาจจะนำมาซึ่งการเป็นที่จับจ้อง พอเข้าห้องไป หรงหลิงก็ให้นางสวีที่รออยู่ในห้องออกไปทันที นางสวีเองก็ไม่ได้ถามอะไรมาก หยิบกระ