บทที่ 79 ประกาศศักดา

“หรงหลิง”

หลินเมิ่งร้องขึ้นเสียงเบา รู้สึกตกใจจนต้องรีบร้อนยืนขึ้น และเพราะว่าร้อนรนมากจนเกินไปจึงทำให้การกระทำทุกอย่างของเธอนั้นไม่ได้ผ่านการกลั่นกรองออกมาก่อน เธอลุกขึ้นยืนทันที การกระทำอย่างฉับพลันของเธอนั้นทำให้แก้วชานมไข่มุกที่อยู่ในมือของเธอกระฉอกออก น้ำชาหกอ

บทที่ 80 จูบ

ทำไมหรงหลิงจะไม่รู้ว่าร่างของเธอกำลังสั่น เขาขมวดคิ้ว จับหน้าของเธอไว้แน่นให้หันมา มองประเมินเธออย่างละเอียด หลินเมิ่งกะพริบตา เพราะว่าใบหน้าของเขาที่เข้าใกล้หลินเมิ่งมากจนเกินไป ดังนั้นจึงทำให้รู้สึกถึงลมหายใจของเขาที่กำลังรดลงบนใบหน้าของเธออย่างแผ่วเบา แต่กลับมีอำนาจจนทำให้ผู้ค

บทที่ 81 เป่าผม

หลินเมิ่งน่าจะรู้แล้วว่า หรงหลิงไม่ใช่คนที่จะล้อเล่นได้ ดังนั้น เข้าห้องไปแล้ว เธอเห็นตอนที่เขาล้มลงไปบนเตียง เลิกคิ้วกระตุ้นเธออย่างไม่ส่งเสียงออกมานั้น เธอก็หน้าแดงออกมาอย่างอดไม่ได้ ปากพึมพำขึ้นมาสองสามประโยค จับปลายชุด แล้วขยับเข้าไปใกล้อย่างเนิบช้า

ตอนที่ขึ้นเตียง