บทที่52-ไม่สบายหนัก

เธอค่อยๆ รู้สึกว่าลำคอแห้งผาก อยากจะดื่มน้ำ! เพียงแต่ร่างกายที่เหนื่อยล้ากลับช่างไม่รักดี เธอหวังให้มีใครมาเจอเธอ มีใครใจดี เอาน้ำมาส่งให้เธอสักถ้วย แต่ว่ารอบๆ กลับนิ่งเงียบ ไม่มีทางจะปรากฏคนดี สมองวุ่นวายของเธอเหมือนจะนึกขึ้นได้ เธอล็อคประตูแล้ว ทั้งยังล็อคประตูห้องน้ำแล้

บทที่53-การประชุมเล็กๆ-ของแก็งค์หมาป่าสีเงิน

อีกด้านหนึ่ง ในห้องส่วนตัวในคลับๆ หนึ่ง

ท่ามกลางกลุ่มควันที่ลอยอยู่เต็ม ผู้ชายสามสี่คนบ้างก็นั่งบ้างก็นอนอยู่ ท่ามกลางเสียงหัวเราะที่ดังขึ้นมาเป็นครั้งคราว คนหนุ่มเหล่านี้ส่วนใหญ่แล้วอายุราวๆ ยี่สิบถึงสามสิบปี ไม่ว่าจะเป็นคนหน้าตาดีหรือว่าหน

บทที่54-ปฏิกิริยาของทุกฝ่าย

เซียวอี้นั่งตัวตรงขึ้นมาทันทีน้ำเสียงที่พูดทุ้มต่ำเยือกเย็น “เกิดอะไรขึ้น?!”

“เห็นบอกว่าปอดบวม หายใจลำบาก ตอนนี้เพิ่มปริมาณออกซิเจนอยู่ในห้องให้ออกซิเจน!”

เซียวอี้ขมวดคิ้ว แล้วลุกขึ้นมาเดินออกไปข้างนอกทันที

สวี่หมิงเองก็รีบลุกขึ้น เอ่ยห้ามเซียว