บทที่25-ความโกรธที่เพิ่งปะทุ

ตอนที่หรงหลิงกลับมานั้น เวลาก็ล่วงเลยไปจนเกือบจะเที่ยงคืนแล้ว เสียง “แกร็ก” ดังขึ้นที่ประตูห้อง ถึงแม้ว่าเสียงจะเบามากจนแทบจะทำให้คนไม่รู้สึกตัว แต่หลินเมิ่งกำลังรอเขาอยู่ตลอด ทำให้ง่ายที่เธอจะได้ยินเสียงนั้น

เธอลุกจากเตียงขึ้นมานั่งทันที รู้สึกลังเลเล็กน้อ

บทที่26-อย่าทำให้ฉันโมโห

“อาบน้ำแล้วเหรอ?”

ก้มหน้าลงดอมดมกลิ่นกายหอมบนตัวเธอ เขาก็ถามขึ้นด้วยความสงสัย แต่ความหมายกลับไม่ชัดเจนนัก

ดวงตาคู่นั้นของเขาราวกับกระแสไฟ กวาดมองสำรวจไปบนร่างกายของเธออย่างละเอียด ราวกับกำลังมองหาหลักฐานอะไรบนร่างกายของเธอ

เมื่อสายตาของเขากวาดมองไ

บทที่27-ถูกวางแผน

หรงหลิงยุ่งมาก เขายุ่งจนเมื่อหลินเมิ่งตื่นมาก็ไม่เห็นเขาแล้ว แต่ว่าหรงหลิงก็ได้ทิ้งโน้ตไว้ให้เธอที่หัวเตียง เธอหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาดู ก็เห็นลายมือหวัดๆ ของเขาที่เต็มไปด้วยพลังและความดุดัน

“อย่าลืมทายาที่แผลบนข้อมือ วันละ 3 ครั้ง หลอดยาวางอยู่บนหัวเตียง

ดูเห