บทที่16-มอมเมา

หรงหลิงยืดขาเรียวยาของตัวเองออกด้วยท่วงท่าสบายๆ ราวกับพระราชา เขากอดเธอไว้ ท่าทางตอนนี้คือ...เธออยู่ในอ้อมกอดของเขา ลำตัวช่วงบนแนบชิดอยู่กับกายของเขา ส่วนขาเรียวขาวที่โผล่พ้นออกมาจากกางเกงขาสั้นนั้นกำลังแช่อยู่ในธารน้ำ และก็ดูราวกับว่ากำลังแอบอิงแนบชิดอยู่กับขายาวทั้งสองของเขา

บทที่17-คนที่ถูกจดจำ

แต่เฝิงถานกลับรู้สึกแปลกใจ เขาคิดไม่ถึงเลยว่าจะได้เจอหลินเมิ่งที่นี่ ตั้งแต่วันก่อนที่เขายืมมือเกาซีเพื่อหยั่งเชิงหรงหลินและหลังจากที่รับรู้อำนาจที่แท้จริงของเขาแล้วนั้น เขาก็พยายามไม่ไปยุ่งกับหลินเมิ่งอีก วันนี้เขาได้มาเข้าร่วมกิจกรรมปีนเขาที่ทางสมาคมได้จัดขึ้น เขาที่เบื

บทที่18-ชั่วร้าย

ความปรารถนาที่ยังไม่ถูกเติมเต็ม เขาก็จะไม่ยอมให้มันหายไปทั้งแบบนี้

หรงหลิงเป็นพวกที่มีเป้าหมาย เมื่อเขาวางเป้าหมายไว้แล้วก็ต้องทำให้สำเร็จ เขายังมีความคิดที่จะทำให้หลินเมิ่งตกใจอีกครั้ง หากทำให้เธอตกใจได้จริงๆ เขาจะพอใจมาก แต่ว่าความปรารถนานั้นไม่สามารถเติมเต็มได้ เขาเ