บทที่152สั่นคลอน

หรงหลิงเอื้อมมือไปดึงตัวเธอเอาไว้ในทันที

“จะไปไหน!?”

เธอหันหน้ากลับมา ใช้กำลังทั้งหมดที่มีคิดจะดึงมือของเขาออกไป แต่กลับไร้ประโยชน์ มือของเขานั้นราวกับทำด้วยคีมเหล็กก็ไม่ปาน จับแขนของเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ไม่ว่าจะทำอย่างไรเธอก็ไม่สามมารถดึงมือของเขาออกไปได้เลย

บทที่153ขอแค่เธอปลอดภัย

แต่ว่าเรื่องบางเรื่องนั้น ถึงแม้ว่าเธอจะต้องการมากเท่าไหร่ แต่ก็ใช่ว่าจะได้มา!

คำถามของหรงหลิงนั้น หลินเมิ่งก็ไม่ได้ยอมรับหรือว่าปฏิเสธ และเขาก็ไม่ได้ไล่บี้เอาคำตอบจากเธอ เพียงแต่คิดเอาเองว่าเธอยอมรับแล้วกลายๆ

เธอรู้ดีว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เรื่องนี้ก็คงไม

บทที่154แหลกสลาย

ฤทธิ์ของยาชาไหลไปทั่วร่างกายของหลินเมิ่ง ทั้งร่างของเธออ่อนแรงไม่สามารถที่จะขยับได้ หลังจากที่พยาบาลย้ายร่างของเธอไปนอนบนเตียง แขวนขวดน้ำเกลือ หลังจากนั้นก็จากไป ทิ้งให้เจียงเยี่ยนเฉิงยืนมองหลินเมิ่งอยู่ทั้งอย่างนั้น ในแววตาดุร้ายของเขาแฝงไปด้วยแววอาฆาตแค้นอย่างไม่ปิดบัง