บทที่ 142

ตัวเลือก

หรงหลิงทำหลายอย่างในเวลาเดียวกัน ทั้งป้อนอาหารหลินเมิ่ง ทั้งพูดไม่หยุดปาก ทั้งยังต้องคอยดูอารมณ์ของลุงต้าถู่ที่กำลังสนทนาอยู่กับเขา เพราะไม่ต้องการให้สถานการณ์บนโต๊ะน่าอึดอัดมากเกินไป จนทำให้หลินเมิ่งลำบากใจ

ทั้งสองคนสนทนากันไปทั้งบอกเล่าเรื่องราววิถีชีวิตของผู้คนใน

บทที่ 143

อดีตของเซียวอี้

แม้ว่าจะขึ้นเครื่องบินมาแล้ว เซียวอี้ก็ยังคงกอดหลินเมิ่งแน่น คล้ายกลัวว่า หากคลายกอดออกแล้วเธอจะหายไป

หลินเมิ่งถอนหายใจออกมาเบาๆ ฟังเสียงกระซิบ ขอโทษ ของเซียวอี้ที่ดังข้างหูเธอซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น ทำให้ชายผู้สูงส่งคนนี้ยอมทำถึงขนาดนี้ ก็พอแล้ว! ลูกน้องของ

บทที่ 144

สิ่งที่สอน

หากอยากประสบความสำเร็จ ก็ต้องอาศัยความพยายาม!

การติดตามอยู่ข้างกายอดีตหัวหน้านั้นเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องต่อสู้และฆ่าฟัน เขาซึ่งเป็นเพียงเด็กอายุหกขวบคนหนึ่ง ความโหดเหี้ยมย่อมต้องน้อยนิดจนน่าหัวเราะแน่นอน ดังนั้น เขาจึงฝึกมีดบินด้วยตนเอง และเริ่มเรียนรู้มันจากระดับเบ