บทที่138-น้องสาว

เซียวอี้รู้ดีว่าเขามาทีหลัง ในใจของหลินเมิ่ง เขาคงเทียบไม่ได้กับหรงหลิง แม้ว่าเขาจะเป็นคนช่วยเหลือเธอและเก็บเธอให้อยู่ข้างกายเขา แต่ว่าสัญญานั่นก็ไม่อาจทำให้เธอยอมอยู่กับเขาอย่างสมัครใจ

ตอนนั้นที่เขาจากไปด้วยความโมโห ในใจเต็มไปด้วยความโกรธที่ไม่สามารถระบายออกมาได้ ทำได

บทที่139-โลกของเซียวอี้

หลินเมิ่งหันกลับมา เดินมาหยุดด้านหน้าของหญิงสาว และยิ้มหยัน

“เธอเองก็มีมือมีเท้า ทำไมจะต้องทำตัวเหมือนเป็นคนพิการ ให้คนมาเสิร์ฟชาให้เธอด้วย?! นอกจากนี้ เธอคิดว่าคุณเป็นใคร ถือดียังไงให้ฉันเสิร์ฟชาให้เธอ?!”

“แก.....” ผู้หญิงคนนั้นโกรธ และผุดลุกขึ้นยืน มองไป

บทที่140 หมู่บ้านซีวั่ง

แม้ว่าความหวังจะเลือนราง แต่ตราบเท่าที่ยังมีแรงกำลังอยู่ก็อยากจะออกไปหาทางดู อย่างไรก็ตามเส้นทางบนภูเขานั้นสลับสับซ้อนและวกวนมาก แม้ข้ามเนินเขาไปหนึ่งลูกก็ยังมีอีกหนึ่งลูก หลินเมิ่งไม่ทราบว่าตนเองเดินทางมาไกลเท่าไหร่แล้ว รู้สึกเพียงแค่ว่าร่างกายของตนกำลังสูญเสียน้ำไป ภ