บทที่135-โต้วโต้ว

ลูกสุนัขตัวหนึ่ง เปียกม่อล่อกม่อแลก ถูกเซียวอี้อุ้มไว้แนบอก ก่อนส่งไปตรงหน้าของหลินเมิ่ง

น่าจะเป็นเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ เธอกับเขามีปัญหากันนิดหน่อย เมื่อเช้าตื่นขึ้นมา ก็ทำท่าเม้มปาก ไม่แม้จะมองเขาเต็มๆ ตาเลยด้วยซ้ำ ราวกับเขาติดหนี้เธออย

บทที่136-บังเอิญพบ

สัมผัสร้อนรุ่มที่เต็มไปด้วยการรุกล้ำ ทันใดเขาก็ครอบครองริมฝีปากเธออย่างรุนแรง เธอกลับเหม่อลอย จู่ๆ ก็แยกไม่ออกว่านี่เป็นความฝันหรือความจริงกันแน่!

ชายหนุ่มใช้ฝ่ามือใหญ่ๆ นั้นล็อคท้ายทองเธอเอาไว้ ไม่ให้โอกาสเธอได้หลบหนีไปได้แม้แต่น้อย คนทั้งคนเหมือ

บทที่137-ผู้ชายเจ้าเล่ห์

หลินเมิ่งเงยหน้า และจ้องมองเขาด้วยสายตาเย็นชาดื้อรั้น!

“ไม่ถอด นอกเสียจากว่านายจะออกไปก่อน!”

เซียวอี้เริ่มโมโห สีหน้าบึ้งตึงราวกับเมฆครึ้มกำลังก่อนตัวเข้าเป็นพายุฝน เขาจ้องมองหลินเมิ่งด้วยสายตาดุดัน นัยน์ตาแดงก่ำเป็นสีเลือดคู่นั้น ประหนึ่งหมาป่าผู้หิวโซ