บทที่101วันเกิด

รอจนตอนที่หลินเมิ่งหายดีกลับไปเรียนเป็นปกติ ก็ได้รับการทักทายอย่างอบอุ่นมากมาย และแน่นอนว่าขาดเจียงโพ่ล่างไม่ได้

“ตอนที่โทรหาเธอ เธอก็ปิดเครื่อง!” เขาพูดเสียงราบเรียบ ราวกับไม่ได้รู้สึกอะไร ทั้งยังเหมือนจะมีอะไร

เธออธิบายไปด้วยความรู้สึกผิดว่า “ขอโทษ พอดีมือถือแบ

บทที่102ดูถูก

ถึงแม้ว่าจะเป็นชัยชนะที่อเนจอนาถ แต่ในที่สุดก็บรรลุจุดประสงค์ ภายในใจของหลินเมิ่งเองก็ค่อนข้างดีใจ เพียงแต่ด้านของที่บ้าน จะต้องโทรไปบอก ก่อนที่พวกเขาจะลงมือทำไปเปล่าๆ

หลินป้าวรับโทรศัพท์ พอได้ยินหลินเมิ่งจะออกไปเที่ยวกับหรงหลิง เขาก็อึ้งขึ้นมาทันใด แต่ทว่า เขาก็ไม่อาจจะใ

บทที่103เจี่ยงตงเสี้ยน

อีกด้านหนึ่ง ชายหนุ่มนามว่าเจี่ยงตงเสี้ยนกับหลี่อี้ผิงซื้อตั๋วเสร็จแล้ว ก็กวักมือเรียกหลินเมิ่งไป หลินเมิ่งขาอ่อนแรงอยู่บ้าง ไม่อยากจะเล่น แต่คำพูดปฏิเสธก็เกรงใจที่จะพูดออกไป เพราะเธอไม่อาจจะทำลายความหวังดีของทุกคนได้

ตอนที่ใกล้จะต่อถึงคิว ปิงปิงก็ดึงมือใหญ่ของหร