บทที่ 9 เพื่อนคนหนึ่ง

อาหารที่หกกระเซ็นไปทั่วพื้นห้องส่งกลิ่นหอมเย้ายวน พร้อมกับไอกรุ่นร้อนจากอาหารที่ลอยฉุยขึ้นไปในอากาศ

แผ่นกระเบื้องหินอ่อนสีขาว ดูคล้ายกับจานใบใหญ่ที่มารองรับเศษอาหารเหล่านั้นไว้

กสิณนั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่ง รอยยิ้มของเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน เเละแฝงไปด้วยความชั่ว

บทที่ 10 ปิดภาคฤดูร้อน ที่แสนจะแตกต่าง

สิ่งที่น่าจดจำในวัยเด็กของทุกคน ก็คงจะหนีไม่พ้นช่วงปิดเทอมภาคฤดูร้อน

ปิดเทอมภาคฤดูร้อนครั้งแรกของณิชา ก็คงไม่ต่างอะไรกับแตงโมแตกๆ ที่ส่งกลิ่นหอมหวานพร้อมกับน้ำเเตงโมสีแดงรสหวานชื่นใจ

ฤดูใบไม้ผลิในปีนี้ เป็นปีที่เธอมีความทรงจำที่เปี่ยมไปด้วยควา

บทที่ 11 คีย์บอร์ดที่เงียบงัน

เปียโนสีขาวตั้งอยู่ตรงหน้าต่าง โน้ตไพเราะถูกขับขานออกมาจากการบรรเลงด้วยปลายนิ้วที่โบยบินของนิมมาน

เธอเล่นอยู่ตรงราวระเบียง เสียงเพลงบรรเลงกำลังเคลื่อนไหวเงียบๆ ในหัวใจ

ฤดูร้อนผ่านไป ฤดูใบไม้ร่วงกำลังจะมา ต่อไปก็ฤดูหนาว

หมุนเวียนเป็นวัฏจักรครั้งแล้ว