บทที่ 72 ใครเป็นคนล่อลวงเขา

คนที่ควรเกลียดทำไมกลับเกลียดไม่ลง คนที่ควรรักกลับไม่ได้อยู่ในหัวใจของเธอ

แสดงหางจิ้งจอกออกมาแล้วเหรอ โยนตัวมาในอ้อมแขน ยังมีอะไรอีกล่ะ ต่อไปเธอยังจะยืนกรานว่าไม่ได้พยายามล่อลวงเขาอยู่อีกไหม สายตาของกสิณยิ่งมีแววดูถูกมากขึ้น เธอเป็นลูกสาวของใคร นับประสาอะไรกับวิธี

บทที่ 73 ความรักที่สิ้นหวัง ยังคงรอที่จะเบ่งบาน

เธอเป็นดอกไม้ที่ผ่านมาครึ่งทางแล้ว หลังจากความสิ้นหวังยังคงรอที่จะเบ่งบานออก

มีคนบอกว่าความชอบเป็นแสงนำทางของความรัก ความรักก็คือความชอบที่ลึกซึ้ง เธอ เขา หรือว่าเขา ต่างไม่มีสัญญาในหัวใจแล้ว

“พี่ว่าทำไมคนที่เกลียดกัน แต่กลับไม่เต็มใจที่

บทที่ 74 การเอาใจของปริพล

เพลงกล่อมเด็กที่ไร้สาระ เอาใจเหมือนเป็นตัวตลก แค่อยู่ในใจของเธอครึ่งหนึ่งอาศัยอยู่ในที่มืด เพียงครึ่งหนึ่งอยู่ในที่สว่าง

ไม่รู้ว่าอารมณ์เปลี่ยนเมื่อไหร่ แต่สามารถซ่อนมันเอาไว้ในก้นบึ้งของหัวใจได้ เพราะในใจของเขาไม่มีอะไรเหลือแล้ว ความเกลียดชังและความรังเกียจขยะแขยง