บทที่ 6 ความทรงจำเมื่อครั้งถูกรับอุปการะ (4)

โชคชะตาได้ถูกกำหนดเเล้ว นิมมานคือเจ้าหญิงองค์น้อยๆ ส่วนเธอคือซินเดอเรลล่า สีดำอันหมองหม่นจะไปเทียบกับสีขาวบริสุทธิ์ได้อย่างไรเล่า ความสุขกับความทุกข์จะอยู่ร่วมกันได้อย่างไร

จู่ๆกสิณก็หันมา เเววตาอันคมกริบของเขาจับจ้องมายังณิชาที่ยืนอยู่ที่ประ

บทที่ 7 เธอต้องเข้าโรงเรียนแล้ว

กสิณยื่นมือออกไปบีบคอณิชาอย่างเเรงด้วยความโมโห

ความรู้สึกขาดอากาศหายใจเข้าโจมตีณิชาโดยไม่ทันตั้งตัว เด็กหญิงเริ่มหายใจไม่ออก ดวงตาเธอเบิกค้าง จ้องมองไปยังใบหน้าอำมหิตเลือดเย็นของเขา

" ถ้ามีอีกครั้งล่ะก็ ฉันจะเอาแกไปโยนให้หมามันขย้ำ ！"

เด็กหญิ

บทที่ 8 คุณอาบอกว่า “ ชอบ ” เธอ

ความรู้สึกถูกแบ่งแยกออกจากกันอย่างเห็นได้ชัด หลังจากลืมตาดูโลกนี้ได้ไม่นานนัก ชอบก็คือชอบ รังเกียจก็คือรังเกียจ ภายในใจนั้นหากไม่ใช่สีดำก็คือสีขาว หากไม่รักก็คือเกลียด

เเล้วอะไรล่ะที่เรียกว่าชอบ ？จะต้องทำไง ถึงจะทำให้คุณอาชอบเธอขึ้นมาบ้าง ？

จะต้องให้เล