บทที่ 47ความวุ่นวายในโรงอาหาร (2)

คำสารภาพของปริพล

ยืนอยู่ที่เดิม เธอมุ่ยปาก หายใจเข้าลึกและทักทายเขาทางสายตา

“คุณต้องการอะไร” ไม่เกรงกลัวที่จะมองหน้าเขาที่ทำลายความฝันของเธอ และยังต้องการที่จะสร้างปัญหาให้กับเธอครั้งแล้วครั้งเล่า เธอเกลียดเขา แสนจะรำคาญ ดังนั้นเธอจึงไม่กลัวเขา ยังไ

บทที่ 48คนที่ช่วยชีวิตเธอไว้ในช่วงเวลาสำคัญ

*เดือนปี ช่วงเวลา แต่ละอย่างเดิมทีเป็นวิญญาณสีขาวบริสุทธิ์ แต่เมื่อถูกย้อมสีแล้วจะอำพรางตัวตนได้ดีในการกักเก็บอารมณ์

ถ้าไม่เชื่อฟังจะฆ่าเธอเหรอ นี่เป็นคำสารภาพกับเธองั้นเหรอ เธอไม่ชินกับมันเลยจริงๆ

เธอควรจะเชื่อฟังถูกไหม เธอเชื่อฟังมาตลอดตั

บทที่ 49จุดประสงค์ที่แท้จริงของนิมมาน

เธอวางกับดักร้ายใส่เธอ จุดประสงค์ที่แท้จริงของเธอ ใครก็ไม่สามารถคาดเดาได้ หัวใจของผู้คน มันช่างน่ากลัวยิ่งกว่าผี

ตกค่ำ ณิชาช่วยล้างจานและตะเกียบ กรินทร์ทานเสร็จก็ลุกขึ้นไปทันที

นิมมานมาข้างๆเธอ “ณิชา เข้ามาเล่นในห้องฉันก่อนสิ เรามีเรื่องต้องคุยกั