บทที่ 46ความวุ่นวายในโรงอาหาร (1)

ไม่มีศัตรูที่เป็นนิรันดร์และก็ไม่ได้มีการเป็นมิตรกันตลอดไป โดยเฉพาะผู้ที่เป็นศัตรูกันมาโดยตลอด เมื่อฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดเปลี่ยนทัศนคติกะทันหันอย่างน่าแปลกใจ ไม่มีอะไรน่าตกใจไปกว่าเหตุการณ์จลาจลเล็กๆ

นิมมานและกรินทร์ลงจากรถที่หน้าประตูโรงเรียน คนหนึ่งเดินนำหน้าอ

บทที่ 47ความวุ่นวายในโรงอาหาร (2)

คำสารภาพของปริพล

ยืนอยู่ที่เดิม เธอมุ่ยปาก หายใจเข้าลึกและทักทายเขาทางสายตา

“คุณต้องการอะไร” ไม่เกรงกลัวที่จะมองหน้าเขาที่ทำลายความฝันของเธอ และยังต้องการที่จะสร้างปัญหาให้กับเธอครั้งแล้วครั้งเล่า เธอเกลียดเขา แสนจะรำคาญ ดังนั้นเธอจึงไม่กลัวเขา ยังไ

บทที่ 48คนที่ช่วยชีวิตเธอไว้ในช่วงเวลาสำคัญ

*เดือนปี ช่วงเวลา แต่ละอย่างเดิมทีเป็นวิญญาณสีขาวบริสุทธิ์ แต่เมื่อถูกย้อมสีแล้วจะอำพรางตัวตนได้ดีในการกักเก็บอารมณ์

ถ้าไม่เชื่อฟังจะฆ่าเธอเหรอ นี่เป็นคำสารภาพกับเธองั้นเหรอ เธอไม่ชินกับมันเลยจริงๆ

เธอควรจะเชื่อฟังถูกไหม เธอเชื่อฟังมาตลอดตั