บทที่ 220 ไปงานเลี้ยง (1)

ความเศร้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตก็คือไม่มีใครรู้ว่าเมื่อไหร่จะตาย แต่ไม่มีอะไรที่สามารถทำได้

แค่สามารถลืมตาได้เท่านั้น หวังว่าทรายของเวลาจะไหลช้าลง

ตลอดชีวิต...ขอให้มีความสุข ตลอดชีวิต...ได้โปรดอย่าเสียใจ

แล้วณิชาก็พบว่าตัวเองตื่นเต้นเกินไปเล็กน้อย รีบ

บทที่ 221 คู่หมั้นโผล่ออกมา

คิดถึงดวงดาวห่างไกลที่ฝังลึกในหัวใจ ต่อให้จะคิดถึง ต่อให้จะเกิดการเข้าใจผิด แต่เธอก็สามารถซ่อนได้

เธอแค่คาดหวังว่ารอจนกว่าเธอจะกลับไป ท้องฟ้าจะยังคงเป็นท้องฟ้า ในหัวใจของเขายังคงมีพื้นที่สำหรับเธอ

ณิชาครุ่นคิด เพราะมันเป็นงานปาร์ตี้ของคุณป้ากรวินท์ ถ้าไม่ไป

บทที่ 222 ผู้ชายที่ทำให้เธอสนิทใจ

ไม่มีความสนิทใจเลยแม้แต่น้อย ไม่มีการเชื่อมโยงทางลางสังหรณ์

เนื่องจากความสัมพันธ์ทางสายเลือด ดังนั้นความรู้สึกผิดไม่ใช่ว่าไร้ซึ่งเหตุผล

ครรชิตทุกข์ใจ ที่อยู่ๆก็โยน “ตัวปัญหา” มาให้เขา หลังจากรถขับออกไปไกลแล้ว เขาก็อดไม่ได้ที่จะจ้องมองมิลค์

ผู้ห