บทที่ 207 ณิชาตกอยู่ในอันตราย

เรื่องที่กำลังจะได้รับการอภัย แต่พอเจอเรื่องที่ไม่คาดคิด ก็กลับมาไร้ความหวังเหมือนเดิม

บางทีอาจจะเพราะว่าเธอโกรธมาก หรือเพราะว่าเธอปล่อยวางไม่ได้

หัวใจเหมือนโดนบีบรัด แต่สำหรับเขานั้น เขากลับยิ่งรู้สึกสะอิดสะเอียนมากขึ้นไปอีก

กสิณไม่ได้มีสีหน้าอะไรโ

บทที่ 208 การปรากฏตัวของกสิณ

เหมือนว่าเธอกำลังลอยอยู่บนทะเลคนเดียว ฟ้าก็มืด น้ำทะเลก็เย็นยะเยือก

เธอนั่งอยู่บนทะเล ดูเงาะสะท้อนจากน้ำทะเล เศร้าโศกอย่างมาก

ซวยแล้ว ณิชาถอยหลัง เธอคิดวิธีหนีอยู่ในใจ

พวกอันธพาลพวกนั้นสำรวจแล้วว่าในตัวเธอไม่มีที่ไหนใส่โทรศัพท์ไว้ พร้อมกับท่าทางหวาดก

บทที่ 209 คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเก่งขนาดนี้

ในใจ ทั้งรังเกียจ และอบอุ่น

มันแปลกมาก ตอนนี้ไม่รู้เลยว่าควรจะทำตัวยังไงดี ควรจะทำหน้านิ่ง หรือว่าควรจะขอบคุณเขาดี

เธอไม่รู้ว่าควรจะเข้าไปใกล้เขา หรือถอยห่างออกจากเขา

“พูดอีกก็ถูกอีก พี่ใหญ่ พวกผมเชื่อพี่” พวกขี้ขลาดกลับมามั่นใจขึ้นอีกค