บทที่ 199 หลังจากทำแท้งและยังมีแผนอื่น

มนุษย์ตั้งแต่เริ่มแรกแท้จริงมีจิตใจดีงาม ไม่มีใครที่เกิดมาแล้วเลวเลย

จุดเริ่มต้นคือการปลูกผลที่น่ารังเกียจจึงทำให้เธอกลายมาเป็นอย่างวันนี้ เมื่อหัวใจถูกปนเปื้อนไปแล้วมันก็ยากที่จะกู้คืนให้หมดจดดังเดิม

เดินมาไกลแล้ว ไม่มีทางที่จะหันหลังกลับ คติในช

บทที่ 200 กสิณมาหาเธอด้วยเรื่องบางอย่าง

การเกลียดใครสักคนคือความเจ็บปวด ความรักคือความสุข เมื่อความรักและความเกลียดชังแบ่งอย่างละครึ่งส่วนของหัวใจ ท้ายที่สุดก็จะต้องถือมั่นไว้เพียงสิ่งเดียว

ให้อภัย การให้อภัยเป็นยาที่ดีที่สุดสำหรับความเจ็บปวด

กสิณไม่ได้โกรธในคำพูดของเธอ แขนทั้งสองข้าง

บทที่ 201 เป็นหลุมฝังศพของใคร

ความทรงจำวนไปสู่ปีที่แตกสลายและพัดกระจายขึ้นไปบนขอบฟ้า

รถจอดอยู่บนเนินเขา กสิณจุดบุหรี่สว่างวาบขึ้น “เหมือนเธอจะกลัวนิดหน่อยนะ ทำไม กลัวว่าฉันจะฆ่าเธอที่นี่และทำลายร่างกายทิ้งเหรอ” ทำให้เธอกลัวเหรอ แน่นอน จะมีผู้หญิงคนไหนที่ชอบสุสานบ้าง ปฏิกิริยาของเธอในค่ำคืนน