บทที่ 176 ใกล้ถึงความตาย คนในคฤหาสน์คิดไม่เหมือนกัน

ในอีกด้านหนึ่งคือคนที่ใกล้ตาย ในขณะที่อีกด้านหนึ่งคิดว่าพวกเขาน่าจะตายแล้ว

ไม่ว่าจะเสียใจหรือมึนงงหรือกลัวทุกคนมีความคิดของตัวเองในใจและเงียบในโลกของตัวเอง

ณิชาเม้มปากของเธอไว้แน่น น้ำตาร้อน ๆ ของเธอไหลออกมาซ้ำแล้วซ้ำอีก เธอถูไปที่กร

บทที่ 177 อาคารลวงตาที่ปรากฎขึ้นเหนือทะเล

เธอสวดอ้อนวอนในใจให้เธอสามารถช่วยเขาออกไปได้

ความหวังในชีวิตนั้นยิ่งใหญ่ แต่ถ้ามันขึ้นอยู่กับความตายของเขา เธอก็จะจมลงพร้อมกับเขาที่ก้นทะเลตลอดไป

"คุณคิดอย่างนั้นเหรอ?"

หัวใจของจรัสกร เศร้านิดหน่อยเขาต้องการใช้ประโยชน์จากเธอในตอนแรก แต่ว

บทที่ 178 มีชีวิตรอดออกไปได้ทั้งหมดจะดีมาก

ความเป็นความตาย ทำให้นึกถึงหลาย ๆ เรื่อง

ครอบครัว ความรัก สิ่งเหล่านี้ยากที่จะเปรียบเทียบ เป็นสิ่งล้ำค่าของมนุษย์ หลังจากผ่านความยากลำบากต่าง ๆ ถึงรู้สึกตัวขึ้นมาได้

เคยถูกความอิจฉาและความหยิ่งยโสครอบงำจิตใจ ค่อย ๆ ฟื้นฟูจนสะอาด เธอถึงได้รู้ว