บทที่ 175

ต่อชีวิตของเธอด้วยเลือด

พวกเขาคุยกันถึงความลับที่พวกเขามีในใจ ไม่สนใจความโกรธแค้น ไม่สนใจแผนการ

ความเจ็บปวดที่ได้รับเหมือนสายลมที่พัดผ่านไป

เขาต้องการให้เธอมีชีวิตต่อไป แม้จะต่อเวลาเพียงแค่วินาทีเดียวก็ยังดี

เธอตอบจูบของเขา เป็นครั้งแรกที่เธอสามารถปลดปล่อยความรู้สึกข

บทที่ 176

ใกล้ถึงความตาย คนในคฤหาสน์คิดไม่เหมือนกัน

ในอีกด้านหนึ่งคือคนที่ใกล้ตาย ในขณะที่อีกด้านหนึ่งคิดว่าพวกเขาน่าจะตายแล้ว

ไม่ว่าจะเสียใจหรือมึนงงหรือกลัวทุกคนมีความคิดของตัวเองในใจและเงียบในโลกของตัวเอง

ณิชาเม้มปากของเธอไว้แน่น น้ำตาร้อน ๆ ของเธอไหลออกมาซ้ำแล้วซ้ำอีก เธอถูไปที่

บทที่ 177

อาคารลวงตาที่ปรากฎขึ้นเหนือทะเล

เธอสวดอ้อนวอนในใจให้เธอสามารถช่วยเขาออกไปได้

ความหวังในชีวิตนั้นยิ่งใหญ่ แต่ถ้ามันขึ้นอยู่กับความตายของเขา เธอก็จะจมลงพร้อมกับเขาที่ก้นทะเลตลอดไป

"คุณคิดอย่างนั้นเหรอ?"

หัวใจของจรัสกร เศร้านิดหน่อยเขาต้องการใช้ประโยชน์จากเธอในตอนแรก แต