บทที่169 ณิชาอาหารเป็นพิษ

ในช่วงเวลานี้กระเพาะของณิชาค่อนข้างเจ็บปวด มันเหมือนกับมีอะไรบางอย่างกลิ้งอยู่ในท้อง

“โอ๊ย” อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงออกมา ความเจ็บปวดค่อยๆลงลึกช้าๆ เธอจับแขนของกรินทร์อย่างทนความเจ็บปวดไม่ไหว

“เธอเป็นอะไร” กรินทร์หันมาหาเธอ พบว่าสีหน้าท่าทางของเธอทั้งซีดและมีเหง

บทที่170 ความเอาใจใส่ของกสิณ

ความเอาใจใส่ของเขา มาอย่างเงียบๆ ด้วยความห่วงใย แต่ไม่อยากให้เธอรู้ว่าเขาเป็นห่วงเธอ

ดังนั้นเธอจึงแกล้งทำเป็นไม่รู้อะไรเลย เพราะเธอทำได้แค่แกล้ง

กรินทร์ดูแลเธอทั้งคืน ตลอดคืนเปลี่ยนอาหารเสริมไปสามครั้ง จนตอนตีห้าก็ระงับอาหารเสริม เขาฝืนร่างกายไม่ไหวแล้วจึง

บทที่171 กสิณกับณิชาทานอาหารกลางวันด้วยกัน

ระยะทางที่ไกลที่สุดในโลกไม่ใช่ระหว่างความตายกับความตาย และฉันนั่งอยู่ข้างๆคุณ คุณถามฉันว่าฉันรักคุณไหม ฉันยิ้มและพูดว่า ฉันไม่รัก

หัวใจเข้าใกล้ จ่ออยู่ที่พื้น เงียบงันแห้งผาก อยู่ด้วยกันอย่างเจ็บปวด แยกจากกันก็เจ็บปวด

ไม่นะ ไม่ได้ เธอส่ายหน้า