บทที่ 164

บทที่164 ทำร้ายซึ่งกันและกันเพื่อยอมแพ้

ความเจ็บปวดไม่ได้เป็นเพียงความเจ็บปวด คนที่รักกันต้องต่อสู้จนตายด้วยวิธีนี้

สุดท้ายแล้ว เขายอมแพ้ จะไม่เชื่อเลยถ้าเป็นก่อนหน้านี้

สุดท้ายแล้ว เธอร้องไห้ เพราะนอกจากร้องไห้ ไม่มีอะไรอื่นที่สามารถทำได้

ความเศร้ากลายเป็นความเย็นชา

บทที่ 165

บทที่165 การจูบกันของกรินทร์กับผลิตา

ผู้หญิงแค่เห็นแฟนของตัวเองจูบคนอื่น ไม่ว่าจะรักหรือไม่ก็รู้สึกไม่ดีทั้งนั้น

คิดดูแล้วผู้หญิงเป็นสัตว์ที่โลภที่สุดในโลก

ณิชามองไปที่โต๊ะที่เต็มไปด้วยอาหารก็รู้สึกแสบจมูก

เธอชี้ไปที่ชามโจ๊กหมูไข่เยี่ยวม้า “เอาแต่ใจ” เธอพูด “ฉันไม่ชอบ

บทที่ 166

บทที่166 การบอกใบ้ของผลิตา

แม่มดกับเจ้าหญิง คนหนึ่งร้ายกาจ คนหนึ่งจิตใจดี

แต่เมื่อต้องเผชิญกับอันตราย เจ้าหญิงจะไม่ปล่อยให้เธอถูกรังแก เพราะองค์หญิงรู้เรื่องนี้มานานแล้ว

การเผชิญหน้ากับคนเลวเป็นความโง่เขลาที่บริสุทธิ์

ขณะที่ช่างแต่งหน้าเดินจากไปเขาก็นั่งตรงข้ามเธอแล้ว