บทที่163 กลับไปที่วิลล่า อยู่กันตามลำพังสองคน

เห็นได้ชัดว่ารัก แต่กลับพูดกับคนที่รักซ้ำแล้วซ้ำอีกว่า ฉันไม่รักคุณ

เห็นได้ชัดว่าไม่เกลียด แต่กลับพูดกับคนที่รักซ้ำแล้วซ้ำอีกว่า ฉันเกลียดคุณ

เห็นได้ชัดว่าหัวใจวูบโหวงว่างเปล่า แต่ยิ้มและพูดว่า ตอนนี้ฉันมีความสุขมาก

จัสกรรู้สึกผิดหวั

บทที่164 ทำร้ายซึ่งกันและกันเพื่อยอมแพ้

ความเจ็บปวดไม่ได้เป็นเพียงความเจ็บปวด คนที่รักกันต้องต่อสู้จนตายด้วยวิธีนี้

สุดท้ายแล้ว เขายอมแพ้ จะไม่เชื่อเลยถ้าเป็นก่อนหน้านี้

สุดท้ายแล้ว เธอร้องไห้ เพราะนอกจากร้องไห้ ไม่มีอะไรอื่นที่สามารถทำได้

ความเศร้ากลายเป็นความเย็นชา เย็นยะเยือก

บทที่165 การจูบกันของกรินทร์กับผลิตา

ผู้หญิงแค่เห็นแฟนของตัวเองจูบคนอื่น ไม่ว่าจะรักหรือไม่ก็รู้สึกไม่ดีทั้งนั้น

คิดดูแล้วผู้หญิงเป็นสัตว์ที่โลภที่สุดในโลก

ณิชามองไปที่โต๊ะที่เต็มไปด้วยอาหารก็รู้สึกแสบจมูก

เธอชี้ไปที่ชามโจ๊กหมูไข่เยี่ยวม้า “เอาแต่ใจ” เธอพูด “ฉันไม่ชอบทานต้นหอม ค