บทที่ 132 ทะเลในตอนกลางคืน

ทะเล เธอคิดว่ามันอยู่ไกลมาก

มันเป็นเรื่องจริงที่ปรากฏต่อหน้าต่อตา เหมือนกับเขา มันเป็นความจริงทั้งหมด

ภากรมักได้ยินคุณย่าและเพื่อนบ้านพูดถึงคฤหาสน์ของท่านกสิณแห่งบริษัทตระกูลอรียาสกุลเสมอ

เรื่องเล่าลือของเขาเป็นที่แพร่หลายในหมู่บ้าน เป็นคนที่เขาเลื่อมใ

บทที่ 133 หัวใจและหัวใจ พบกันอย่างเปิดเผยเป็นครั้งแรก

สายลม ปัดเป่าช่วงปีที่ผ่านให้สลายไป

ส่งผ่านหยาดหยดน้ำตาและความเจ็บปวด มองดูความเหงาที่ห่างไกล ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา

มีบางอย่างสามารถลืมได้ มีบางอย่างสามารถจำได้ มีบางอย่างที่ไม่มีอำนาจพอที่จะทำได้ หนีไม่พ้นความเจ็บปวด

ถอดชุดส

บทที่ 134 จุดสูงสุดหมุนเวียนเปลี่ยนผัน กลับไปยังจุดเริ่มต้น

เมื่อหัวใจถูกทำร้ายครั้งหนึ่ง ดังนั้น ทุกสิ่งทุกอย่าง ดูเหมือนว่ามันจะหมดไปแล้ว และกลับไปยังจุดเริ่มต้น

หลังจากขับรถประมาณครึ่งชั่วโมง โทรศัพท์มือถือของเธอสั่นอย่างบ้าคลั่ง นั่นคือเสียงข้อความเข้า

ดูเหมือนว่ามันจะอยู่ในพื้นที