บทที่ 106 มีส่วนร่วมในการคัดเลือกคนใหม่

เธอมีเพียงหนึ่งศรัทธา เธอต้องการลอกคราบแล้วส่องแสงเหมือนเจ้าหญิง

จากกระจกมองหลัง กสิณเห็นเธอถือกระเป๋า นั่งที่ป้ายรถเมล์รอรถประจำทางด้วยสภาพผมเปียกลู่ สีหน้าท่าทางเหนื่อยล้า

“คุณกสิณคะ คนนั้นคือณิชานะ คุณจะไม่รับเธอมาด้วยเหรอ” ผลิตาถามอย่างระมัด

บทที่ 107 ผีหลอกแล้ว ทำไมถึงได้เจอเขาตลอดเลย

การพบกัน มันเป็นความสุขของเขา แต่กลับเป็นความทุกข์ของเธอ

กสิณเห็นเธอยิ้มให้ครรชิตแบบนั้น หัวใจก็เต็มไปด้วยความไม่พอใจ เธอยิ้มให้ผู้ชายคนอื่นได้ยังไง ถึงแม้ว่าพวกเขาจะพูดคุยกันในเรื่องงาน และแม้ว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นเพื่อนสนิทของเขาก็ตาม

เมื่

บทที่ 108 กสิณต้องการเป็นผู้ตัดสิน

การแข่งขันใกล้เข้ามาแล้ว และมีการแอบสมรู้ร่วมคิดกันเงียบๆ

ครรชิตเคาะประตูสองครั้ง แล้วจากนั้นก็เปิดเข้าไปในห้องทำงานของกสิณ กระแอมไอและแสร้งทำเป็นคำนวนด้วยนิ้ว

“มีไอของความไม่พอใจตามที่คาดเลยแฮะ ไม่สงสัยเลยว่าทำไมณิชาถึงได้บอกว่ามีผีสิงในตึกของเรา”