บทที่ 105 เจอผลิตา และยังมีรถที่ผ่านไปต่อหน้าต่อตาเธอ

วงการบันเทิงก็เป็นแค่คุกที่ถูกห่อด้วยรูปลักษณ์ที่งดงาม เจ้าเล่ห์ในแบบสุนัขจิ้งจอก มีเพียงความดุร้ายของหมาป่าเท่านั้นที่สามารถทำให้พวกมันเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระ

“คุณรู้จักเหรอ” ครรชิตกอดอกเหลือบมองณิชาอย่างรู้แจ้ง

“ค่ะ เคยอยู่โรงเรี

บทที่ 106 มีส่วนร่วมในการคัดเลือกคนใหม่

เธอมีเพียงหนึ่งศรัทธา เธอต้องการลอกคราบแล้วส่องแสงเหมือนเจ้าหญิง

จากกระจกมองหลัง กสิณเห็นเธอถือกระเป๋า นั่งที่ป้ายรถเมล์รอรถประจำทางด้วยสภาพผมเปียกลู่ สีหน้าท่าทางเหนื่อยล้า

“คุณกสิณคะ คนนั้นคือณิชานะ คุณจะไม่รับเธอมาด้วยเหรอ” ผลิตาถามอย่างระมัด

บทที่ 107 ผีหลอกแล้ว ทำไมถึงได้เจอเขาตลอดเลย

การพบกัน มันเป็นความสุขของเขา แต่กลับเป็นความทุกข์ของเธอ

กสิณเห็นเธอยิ้มให้ครรชิตแบบนั้น หัวใจก็เต็มไปด้วยความไม่พอใจ เธอยิ้มให้ผู้ชายคนอื่นได้ยังไง ถึงแม้ว่าพวกเขาจะพูดคุยกันในเรื่องงาน และแม้ว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นเพื่อนสนิทของเขาก็ตาม

เมื่