ตอน 44
วายุไฟ
บทที่ 44
เสียงผู้คนมากมายต่างพูดคุยกันไปมาอยู่เป็นระยะ เสียงเฮ เสียงแห่งความสุขและน้ำตาแห่งความทุกข์ฟังดูปะปนคละเคล้ากันไปตามแต่ละโต๊ะของเกมนั้นๆ
"น้องจี๊ดโทรศัพท์ครับเห็นว่าเป็นสายจากเมืองไทย" พนักงานหนุ่มของบ่อนได้ส่งโทรศัพท์ให้กับสาวสวยในชุดทักซิโด้สีดำ ขณะที่เขากำลังล้างไพ่ให้กับบรรดานักเสี่ยง
ตอน 45
บทที่ 45
ณ สนามบินสุวรรณภูมิ
แม่บ้านสูงวัยนั่งรอนายหญิงของเธอที่ห้องผู้โดยสารขาออกเพื่อที่จะรอรับนายหญิงไปยังโรงพยาบาลที่นายใหญ่กำลังรักษาตัวด้วยใจจดจ่ออย่างมีความหวัง หลังจากที่ทำการติดต่อกับนายหญิงเมื่อประมาณ 2 ชั่วโมงที่แล้วเขาจึงรีบมารับตามที่ตั้งใจและหวังเพื่อให้นายใหญ่หายจากอาการความจำเสื่อม
ตอน 46
บทที่ 46
"ที่วาโทรเรียกทุกคนมาวันนี้ ทุกคนก็คงจะทราบดีอยู่แล้วใช่มั๊ยครับว่าเพราะอะไร วาอยากจะช่วยเหลือปอเพื่อนของพวกเราก่อนที่ทุกอย่างมันจะแย่มากไปกว่านี้เพราะพวกเราไม่รู้เลยจริงๆ ว่าจี๊ดกำลังคิดจะทำอะไรกันแน่ วารู้สึกกลัวเหลือเกิน วาเป็นห่วงปอมากครับ อีกอย่างเหลือเวลาไม่ถึงอาทิตย์ก็จะถึงวันสำคัญข