ตอน 43
วายุไฟ
บทที่ 43
"นายผมขอโทษที่คืนนั้นผมไม่ได้แอบติดตามนายไปด้วย มันเป็นความผิดของผมเองที่เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับนายแบบนี้ ผมผิดเองที่ไม่ได้อยู่ดูแลนายตลอดผมขอโทษ ผมขอโทษนะครับ" ลูกน้องคนสนิทร่ำไห้เอาแต่กล่าวโทษตัวเองซ้ำไปซ้ำมาอยู่หลายรอบด้วยความเสียใจปนรู้สึกผิดส่งผลให้ปอต้องตื่นขึ้นมาเพราะเสียงของคนทั้งคู
ตอน 44
บทที่ 44
เสียงผู้คนมากมายต่างพูดคุยกันไปมาอยู่เป็นระยะ เสียงเฮ เสียงแห่งความสุขและน้ำตาแห่งความทุกข์ฟังดูปะปนคละเคล้ากันไปตามแต่ละโต๊ะของเกมนั้นๆ
"น้องจี๊ดโทรศัพท์ครับเห็นว่าเป็นสายจากเมืองไทย" พนักงานหนุ่มของบ่อนได้ส่งโทรศัพท์ให้กับสาวสวยในชุดทักซิโด้สีดำ ขณะที่เขากำลังล้างไพ่ให้กับบรรดานักเสี่ยง
ตอน 45
บทที่ 45
ณ สนามบินสุวรรณภูมิ
แม่บ้านสูงวัยนั่งรอนายหญิงของเธอที่ห้องผู้โดยสารขาออกเพื่อที่จะรอรับนายหญิงไปยังโรงพยาบาลที่นายใหญ่กำลังรักษาตัวด้วยใจจดจ่ออย่างมีความหวัง หลังจากที่ทำการติดต่อกับนายหญิงเมื่อประมาณ 2 ชั่วโมงที่แล้วเขาจึงรีบมารับตามที่ตั้งใจและหวังเพื่อให้นายใหญ่หายจากอาการความจำเสื่อม