บทที่ 33

จากความสามารถทางการแสดง การเดินแบบของนายแบบหน้าหวานก็ถือเป็นคำตอบว่า ไม่ว่าใครคนหนึ่งจะผ่านอะไรมาแต่เมื่อมายืนอยู่จุดที่เป็นบุคคลสาธารณะ ได้แสดงออกถึงความรู้ความสามารถในการทำงานให้ความสุขแก่ทุกคนได้เป็นอย่างดีเพียงเท่านี้ก็ไม่มีความจำเป็นที่อยากจะรู้อีกแล้วว่าใครคนนั้นจะผ่านอะไรมาก็ตาม ตัว

บทที่ 34

นับว่าเป็นความโชคดีของคนร่างบางเหลือเกินที่ได้มาพบกับผู้ชายคนนี้ คนที่เขาคิดจะฝากชีวิตเพื่ออยู่ร่วมกันไปจนแก่เฒ่า ถึงแม้ตัวเขาเองจะไม่สามารถมีบุตรเพื่อสืบทายาทให้กับแฟนหนุ่มได้แต่นั่นก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่แฟนหนุ่มของเขาต้องการ สิ่งเดียวภายในใจที่ข้าราชการหนุ่มต้องการมากที่สุดในชีวิตตอนนี้

บทที่ 35

ทันใดนั้นมาเฟียหนุ่มได้ถอดแหวนทองฝังเพชรมูลค่าหลายสิบกะรัตออกจากนิ้วของตนแล้จับมือซ้ายของคนตัวเล็กขึ้นมาค่อยๆ สวมแหวนเข้าที่นิ้วนางของอีกฝ่ายด้วยความเต็มใจ เสียงฮือฮาจากผู้ร่วมงานก็ดังขึ้น ทำให้คนตัวเล็กรู้สึกเขินอายจนแก้มแดง ขณะที่อีกมือหนึ่งของคนตัวเล็กยังคงถือเข็มขัดทองในมือ มาเฟียหนุ่ม