บทที่ 32

"แล้วอะไรหรอ ที่คุณกินจากผมเมื่อคืนนี้" ประโยคนี้ยิ่งทำให้คนตัวสูงรู้สึกอายแทบจะมุดที่นอนหนีแต่ก็ทำไม่ได้ เพื่อเป็นการตัดบทสนทนาเขาจึงดึงผ้านวมออกจากตัวแล้วลุกขึ้นลงจากเตียง ทำให้นักธุรกิจหนุ่มที่ยังคงนอนอยู่บนที่นอนได้เห็นภาพที่สวยงามราวกับเทพธิดาตัวน้อยกำลังยืนหันหลังอวดโฉมให้เขาดูอยู่ตอ

บทที่ 33

จากความสามารถทางการแสดง การเดินแบบของนายแบบหน้าหวานก็ถือเป็นคำตอบว่า ไม่ว่าใครคนหนึ่งจะผ่านอะไรมาแต่เมื่อมายืนอยู่จุดที่เป็นบุคคลสาธารณะ ได้แสดงออกถึงความรู้ความสามารถในการทำงานให้ความสุขแก่ทุกคนได้เป็นอย่างดีเพียงเท่านี้ก็ไม่มีความจำเป็นที่อยากจะรู้อีกแล้วว่าใครคนนั้นจะผ่านอะไรมาก็ตาม ตัว

บทที่ 34

นับว่าเป็นความโชคดีของคนร่างบางเหลือเกินที่ได้มาพบกับผู้ชายคนนี้ คนที่เขาคิดจะฝากชีวิตเพื่ออยู่ร่วมกันไปจนแก่เฒ่า ถึงแม้ตัวเขาเองจะไม่สามารถมีบุตรเพื่อสืบทายาทให้กับแฟนหนุ่มได้แต่นั่นก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่แฟนหนุ่มของเขาต้องการ สิ่งเดียวภายในใจที่ข้าราชการหนุ่มต้องการมากที่สุดในชีวิตตอนนี้