บทที่ 20

ทันที่นายแบบหนุ่มและข้าราชการรูปหล่ออีกคู่หนึ่งได้ทันเข้ามาเห็นความน่ารักของคนทั้งสองพอดี จึงทำให้อดยิ้มให้กับคนทั้งคู่ไม่ได้

"อะแฮ่ม! ทำอะไรกันน่ะ" คำกระแอมของวาทำให้คุณทั้งคู่หยุดชะงักค่อยๆ หันมามองคนต้นเสียงที่หน้าประตูห้องครัว ยิ่งทวีความเขินอายมากขึ้นไปอีก เพราะภาพที่เขาสองคนเห็นคือ น

บทที่ 21

"วาขอขอบคุณคุณปออีกครั้งหนึ่งครับ เราเคยเจอกันที่ไหนหรือเปล่าครับ วารู้สึกคุ้นกับแววตาของคุณเหลือเกิน" เมื่อชายหนุ่มได้ฟังคำกล่าวจากเขาทำให้ปอรู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที

"คงจะเป็นตามงานเดินแบบของคุณน่ะครับ ผมรู้สึกว่าช่วงนี้ผมถูกเชิญไปร่วมงานที่คุณเดินแบบอยู่บ่อยๆ" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

บทที่ 22

เมื่อรถยนต์ของทั้งคู่ได้แยกย้ายกันกลับจนลับตา คนที่แอบข้างพุ่มไม้ได้เดินออกมาพร้อมกับโทรศัพท์มือถือที่เพิ่งบันทึกภาพและวีดีโอเสร็จ ก่อนจะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก

"เราจะเอาวิดีโอและภาพพวกนี้ทำอะไรดีน๊า จะส่งให้กับสำนักข่าวบันเทิงหรือว่าจะส่งให้กับคนสนิทคนใหม่ของวายุดีล่ะ ถ้าส่งให้กับสำนั