บทที่ 19

ส่วนทางชายหนุ่มผู้รับร่างในแบบหน้าหวานเองต่างมองใบหน้าสวยของนายแบบหนุ่มด้วยความตั้งใจไม่แพ้กัน ยิ่งเขาได้มองก็ยิ่งรู้สึกหลงรักคนในอ้อมแขนมากขึ้น มากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆ ทำไมผู้ชายคนนี้ช่างสวยเหลือเกิน สวยจริงๆ ผมรักคุณแล้วคุณวายุ ทั้งคู่ต่างมองตากันเนิ่นนาน แสงแฟลชจากกล้องนับร้อยส่องกระทบคน

บทที่ 20

ทันที่นายแบบหนุ่มและข้าราชการรูปหล่ออีกคู่หนึ่งได้ทันเข้ามาเห็นความน่ารักของคนทั้งสองพอดี จึงทำให้อดยิ้มให้กับคนทั้งคู่ไม่ได้

"อะแฮ่ม! ทำอะไรกันน่ะ" คำกระแอมของวาทำให้คุณทั้งคู่หยุดชะงักค่อยๆ หันมามองคนต้นเสียงที่หน้าประตูห้องครัว ยิ่งทวีความเขินอายมากขึ้นไปอีก เพราะภาพที่เขาสองคนเห็นคือ น

บทที่ 21

"วาขอขอบคุณคุณปออีกครั้งหนึ่งครับ เราเคยเจอกันที่ไหนหรือเปล่าครับ วารู้สึกคุ้นกับแววตาของคุณเหลือเกิน" เมื่อชายหนุ่มได้ฟังคำกล่าวจากเขาทำให้ปอรู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที

"คงจะเป็นตามงานเดินแบบของคุณน่ะครับ ผมรู้สึกว่าช่วงนี้ผมถูกเชิญไปร่วมงานที่คุณเดินแบบอยู่บ่อยๆ" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบๆ