บทที่ 132

[ฉันจะส่งสาวใช้ไปขอให้แอบออกมาให้ได้ เราจะออกเดินทางไปโครอากันในทันที ดังนั้นนี่เป็นโอกาสเดียวเท่านั้นค่ะ]

ระหว่างที่เธอกำลังอ่านเนื้อความในจดหมายซ้ำๆ และท่องจำมันอยู่นั้นสาวใช้ก็เอาอาหารเข้ามาให้พอดี

สาวใช้ที่ว่ามีกระอยู่เต็มใบหน้าทำให้เธอจำหน้าได้ลำบากแต่เธอเป็นสาวใช้ที่มีนัยน์ตาสีเขีย

บทที่ 133

* * *

“พูดเช่นนั้นไปได้ยังไงกัน!”

ทันทีที่เข้ามาในห้องไอซิสก็ไล่คนรับใช้ทั้งหมดออกไปแล้วต่อว่ามิเอล

เพราะระหว่างทางที่มายังโครอาไอซิสก็เอ่ยเตือนมาตลอด แต่สุดท้ายมิเอลกลับเอาเรื่องเจ้าชายมาเล่าให้จักรพรรดิหนุ่มอย่างโรฮันฟังจนได้

‘โกหกอะไรไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!’

แต่มิเอลยังไม่อาจตัดสินสถาน

บทที่ 134

“ไหนๆ ก็เตรียมทุกอย่างเสร็จหมดแล้ว เราน่าจะเริ่มกันเลยนะครับ จริงไหมครับ ดัชเชสไอซิส”

โรฮันเอ่ยถามใบหน้าเปื้อนยิ้ม มันคือรอยยิ้มในเชิงถามแต่ไอซิสที่กำลังร้อนใจกลับพยักหน้ารับรัวๆ ท่าทางดูเร่งรีบไม่สมกับเป็นเธอ

นั่นทำให้โรฮันยิ้มออกมาอย่างพอใจแล้วพูดต่อ

ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้

“ดีครับ