บทที่ 131

ภายในห้องรับรองที่ปิดประตูแน่นสนิทมีเพียงอัศวินสองนาย อาซ ขุนนางนิรนาม และมิเอล

บนโต๊ะมีอาหารว่างที่เหล่าคนรับใช้เตรียมไว้ตามคำสั่งของเคนวางอยู่

อาซหยิบมันเข้าปากไปชิ้นหนึ่งก่อนจะตรวจดูเอกสารที่ขุนนางส่งมาให้ด้วยสีหน้ารำคาญใจ

“ไม่ใช่ชายหนุ่มวัยผู้ใหญ่ เป็นเพียงบรรดาเลดี้ที่ยังไม่บรรลุนิติภ

บทที่ 132

[ฉันจะส่งสาวใช้ไปขอให้แอบออกมาให้ได้ เราจะออกเดินทางไปโครอากันในทันที ดังนั้นนี่เป็นโอกาสเดียวเท่านั้นค่ะ]

ระหว่างที่เธอกำลังอ่านเนื้อความในจดหมายซ้ำๆ และท่องจำมันอยู่นั้นสาวใช้ก็เอาอาหารเข้ามาให้พอดี

สาวใช้ที่ว่ามีกระอยู่เต็มใบหน้าทำให้เธอจำหน้าได้ลำบากแต่เธอเป็นสาวใช้ที่มีนัยน์ตาสีเขีย

บทที่ 133

* * *

“พูดเช่นนั้นไปได้ยังไงกัน!”

ทันทีที่เข้ามาในห้องไอซิสก็ไล่คนรับใช้ทั้งหมดออกไปแล้วต่อว่ามิเอล

เพราะระหว่างทางที่มายังโครอาไอซิสก็เอ่ยเตือนมาตลอด แต่สุดท้ายมิเอลกลับเอาเรื่องเจ้าชายมาเล่าให้จักรพรรดิหนุ่มอย่างโรฮันฟังจนได้

‘โกหกอะไรไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!’

แต่มิเอลยังไม่อาจตัดสินสถาน