บทที่ 121

อาซเดินทางผ่านเมืองหลากหลายจนมาถึงราชอาณาจักรโครอาได้อย่างราบรื่นเป็นไปตามแผนที่ได้วางไว้ โชคยังดีที่เอกสารราชการจากกองกำลังรักษาการณ์นั้นล่าช้ากว่าการเคลื่อนย้ายกำลังพล การเดินทางจึงไม่มีปัญหามากมายนัก

รถม้าค่อยๆ ลดความเร็วลงทีละน้อยเมื่อมาถึงเขตชายแดนก่อนจะหยุดลงในที่สุด

“ท่านอัสเทอโรพี”

บทที่ 122

“…ปะ ไปไหนแล้ว”

มิเอลผู้ถูกทิ้งไว้เพียงลำพังได้แต่กะพริบตาปริบๆ หลังจากอาเรียกับอาซหายวับไปราวภาพลวงตา

เมื่อครู่พวกเขายังอยู่ตรงหน้าแท้ๆ ไม่สิ มากกว่าเรื่องนั้นคือจู่ๆ เจ้าชายโผล่มาจากไหนกัน

มิเอลรู้สึกสับสนกับสถานการณ์ที่น่าเหลือเชื่อนี้และคิดว่ามันคือความฝัน เธอคลำไปรอบๆ มือสั่นระริก กระ

บทที่ 123

การพิจารณาคดีเปิดฉากขึ้นทันทีตามที่เคนพูด เพราะพวกเขามีพร้อมทั้งการแจ้งความเอาผิดและพยานบุคคล

ถึงอย่างนั้นอาเรียก็หนีไปอยู่พักใหญ่ เธอจึงต้องนั่งอยู่บนที่นั่งสำหรับนักโทษ แต่ต่างจากเมื่อครั้งเอ็มม่าตรงที่เธอเองก็สามารถนั่งตรงที่นั่งจำเลยได้ด้วย

ด้วยความที่เธอยอมเข้าร่วมการพิจารณาคดีด้วยตัว