บทที่ 106

“‘เชิญ’ อย่างนั้นหรือ อะไรกันครับ…”

อาซถามกลับอย่างไม่ชัดเจนไม่สมกับเป็นตัวเขา อาเรียจึงเอ่ยเตือนเขาไปเล็กน้อย

“ทุกคนกำลังมองอยู่นะคะ เจ้าชาย”

ถึงคนอื่นๆ จะอยู่ห่างออกไปพอสมควร แต่หากเขาแสดงท่าทีตกใจขนาดนี้ทุกคนคงสังเกตเห็นแน่

คำเตือนของอาเรียทำอาซสะดุ้งแล้วรีบปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นแบบเดิ

บทที่ 107

ที่ที่อาซพาอาเรียมาก็คือบ้านพักตากอากาศหลังเล็กกลางป่าที่ทั้งสองเคยมาเมื่อครั้งที่แล้วนั่นเอง

แม้เธอจะอยากหลบหลีกจากสายตาผู้คนอย่างไรก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่ดีที่ถูกพามายังที่ที่ทั้งมืดและเปลี่ยว แต่เมื่อเดินเลี้ยวผ่านมุมของตึกสักตึกมา ป่าก็พลันปรากฏอยู่ตรงหน้า

อาเรียได้แต่เก็บความประทับใจท

บทที่ 108

รถม้าของมิเอลที่กำลังมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ดยุก หยุดลงหน้าร้านเบเกอรี่ระหว่างทาง เพื่อมารับเค้กที่สั่งจองไว้ล่วงหน้า

หล่อนตั้งใจมาให้ตรงกับเวลาที่จองไว้พอดีเพื่อให้ได้เค้กที่เพิ่งอบใหม่จากเตา

ขณะที่สาวใช้กำลังไปรับเค้ก หล่อนก็แหวกผ้าม่านที่ปิดอยู่ออกแล้วมองดูบรรยากาศด้านนอก

‘วันนี้คนเยอะจริง