บทที่ 105

“นี่ลูกคิดอะไรอยู่กันแน่ ทำไมบอกว่าจะเข้าร่วมงานแบบนั้นกันล่ะ ไม่เห็นหรือไงว่าทุกคนไม่พอใจกันหมดแล้วน่ะ”

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อย เคาน์ติสก็ตามอาเรียขึ้นมาที่ห้องและถามขึ้น เธอขึ้นเสียงราวกับไม่สามารถเข้าใจได้ถึงการกระทำของอาเรีย ดูเหมือนเคาน์ติสกำลังคิดว่าในสถานการณ์ที่คุกรุ่นเ

บทที่ 106

“‘เชิญ’ อย่างนั้นหรือ อะไรกันครับ…”

อาซถามกลับอย่างไม่ชัดเจนไม่สมกับเป็นตัวเขา อาเรียจึงเอ่ยเตือนเขาไปเล็กน้อย

“ทุกคนกำลังมองอยู่นะคะ เจ้าชาย”

ถึงคนอื่นๆ จะอยู่ห่างออกไปพอสมควร แต่หากเขาแสดงท่าทีตกใจขนาดนี้ทุกคนคงสังเกตเห็นแน่

คำเตือนของอาเรียทำอาซสะดุ้งแล้วรีบปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นแบบเดิ

บทที่ 107

ที่ที่อาซพาอาเรียมาก็คือบ้านพักตากอากาศหลังเล็กกลางป่าที่ทั้งสองเคยมาเมื่อครั้งที่แล้วนั่นเอง

แม้เธอจะอยากหลบหลีกจากสายตาผู้คนอย่างไรก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่ดีที่ถูกพามายังที่ที่ทั้งมืดและเปลี่ยว แต่เมื่อเดินเลี้ยวผ่านมุมของตึกสักตึกมา ป่าก็พลันปรากฏอยู่ตรงหน้า

อาเรียได้แต่เก็บความประทับใจท