บทที่98 ยืมมีดฆ่าคน

หลินซินเยียนเห็นคนจำนวนหนึ่งกำลังตีกัน ก็หัวเราะเสียงเย็น และถือโอกาสบทที่เกิดปัญหาหนีออกมาเงียบๆ

ไม่มีใครสังเกตเห็นบทที่นางหนีออกมา คนตระกูลหนานกงสนใจแต่หนานกงฉี หัวใจของพนักงานทุกคนก็อยู่ที่ท่านชายอู๋ ดังนั้น ตอนนี้หลินซินเยียนหนีออกมานี่ช่างง่ายดายเหลือเกิน

บทที่ 99 เมื่อเทียนหยุนจือเห็นนางแต่งกายเป็นหญิง

วันที่สอง หลี่หลงก็มาที่บ้านหลินซินเยียนมาช่วยงานแต่เช้า และยังช่วยเอ้อร์ยาเก็บห้องหับ แล้วก็ยังเป็นผู้อารักขาด้วย หน้าที่นั้นก็คือดูแลความปลอดภัยของบ้านนี้ ในบ้านนี้มีหลินซินเยียน เอ้อร์ยา อี้เซิง ทั้งสามคนไม่มีความสามารถในการปกป้องตัวเอง ถ้า

บทที่ 100 หาเรื่อง

เป็นอย่างที่คิดไว้ เมื่อเอ้อร์ยารอจนทนไม่ไหว รถม้าคนหนึ่งก็มาจอดอยู่ที่หน้าประตูร้านชาดไห่ถัง แม่นางที่งดงามก็ลงมาจากรถม้าโดยมีสาวใช้ประคอง

“มาแล้ว” หลินซินเยียนพูด

เอ้อร์ยางง “แม่นางรอนางหรือ นางเป็นใครกัน”

หลินซินเยียนยิ้ม แต่รอยยิ้มไม่ได้ยิ้มไปถึ