ตอน 63
ข้ามภพเจอความรัก
บทที่ 63 ปรนเปรอ
ในไร่นาที่เงียบสงัดใต้แสงดาว เสียงที่ตกอยู่ในภวังค์ของนางดุจดังลำนำแสงที่โลดแล่น และส่องประกายระยิบยับในความมืดมิด
นางไม่รู้เลยว่า การที่นางนั่งเงียบๆอยู่บนก้อนหิน ห่อตัวด้วยเสื้อคลุมที่หนาและหนัก เผยให้เห็นเพียงส่วนใบหน้าที่งามล่มเมือง หากร่างเป็นภาพวาด
ตอน 64
บทที่64 ยืมมีด
หลินซินเยียนหัวเราะเบาๆ กัดมันเผาด้วยคำใหญ่โต ดูเหมือนเป็นการกินที่ไม่ได้คิดอะไรมาก ทว่ามีเพียงใจของนางเท่านั้นที่รู้ ทุกการเคลื่อนไหวของนางล้วนผ่านการคิดอย่างลึกซึ้งแต่เรียบง่าย ไม่ว่าจะเป็นการขยับตัว ท่าทางในการนั่งหรือกระทั่งทิศทางของแสงไฟ นางล้วนพิจารณาอย่างถี่
ตอน 65
บทที่ 65 เจ้าคู่ควรหรือ
หลิวหลีมองใบหน้าของโม่จื่อเฟิงอย่างตกตะลึง มีอาการใจลอยอยู่ชั่วครู่ บุรุษเช่นนี้ สตรีโดยทั่วไปล้วนไม่สามารถละสายตาจากไปได้
ครั้งก่อนที่นางได้พบกับอินฉีก็เข้าใจว่าอินฉีคือบุรุษที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกนี้แล้ว คิดไม่ถึงว่าบุรุษที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้ยังหล่อ