ตอน 62
ข้ามภพเจอความรัก
บทที่ 62 ดวงดาวในยามราตร
หลินซินเยียนตกใจจนเกือบจะส่งเสียงร้องออกมา นางจับมุมเสื้อไว้แน่นและยังอดทนไว้ได้
“จินมู่ เจ้าเด็กนี่ไม่เคารพไต้ซือหงหรู นำไปเฆี่ยนสิบที” โม่จื่อเฟิงสั่งจินมู่ด้วยเสียงราบเรียบ จินมู่เงยขึ้นไปมองโม่จื่อเฟิงแต่กลับก้มหน้าลงไปอีกครั้ง
“ท่านอ๋อง อี้เซิง
ตอน 63
บทที่ 63 ปรนเปรอ
ในไร่นาที่เงียบสงัดใต้แสงดาว เสียงที่ตกอยู่ในภวังค์ของนางดุจดังลำนำแสงที่โลดแล่น และส่องประกายระยิบยับในความมืดมิด
นางไม่รู้เลยว่า การที่นางนั่งเงียบๆอยู่บนก้อนหิน ห่อตัวด้วยเสื้อคลุมที่หนาและหนัก เผยให้เห็นเพียงส่วนใบหน้าที่งามล่มเมือง หากร่างเป็นภาพวาด
ตอน 64
บทที่64 ยืมมีด
หลินซินเยียนหัวเราะเบาๆ กัดมันเผาด้วยคำใหญ่โต ดูเหมือนเป็นการกินที่ไม่ได้คิดอะไรมาก ทว่ามีเพียงใจของนางเท่านั้นที่รู้ ทุกการเคลื่อนไหวของนางล้วนผ่านการคิดอย่างลึกซึ้งแต่เรียบง่าย ไม่ว่าจะเป็นการขยับตัว ท่าทางในการนั่งหรือกระทั่งทิศทางของแสงไฟ นางล้วนพิจารณาอย่างถี่