บทที่ 56 หลบฝนกลางเขา

ในการเดินจากตีนเขาไปยังยอดเขาต้องใช้เวลาทั้งหมด 2 ชั่วยาว ในระหว่างทางมีโรงน้ำชาอยู่หนึ่งแห่ง เพื่อที่จะได้ขายน้ำชาให้กับคนที่เหนื่อยจากการเดินขึ้นเขา

ระยะทางแค่นี้ไม่ผลอะไรกับผู้มีวรยุทธอย่าง โม่จื่อเฟิงและจินมู่อยู่แล้ว อย่าเอ่ยถึงเดินขึ้นเขาเลย พวกเขาใช้วิชา

บทที่ 57 วัดลัทธิเต๋าที่น่าสงสัย

“ไม่ทราบว่าพวกท่านมีเรื่องอันใดรึ？”นักพรตหญิงน้อยที่มาเปิดประตูน่าจะมีอายุ 20 กว่าปี เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

นักพรตหญิงที่ดูสาวและอ่อนโยนเช่นนี้ ทำให้จินมู่ตกตะลึงจนลืมตัวไปชั่วขณะ “เอ่อ คืออย่างนี้ขอรับ เสื้อผ้าของน้องสาวข้าคนนี้โดนฝนจนเปียกโชกไปหมด

บทที่ 58 พบเบาะแส

นักพรตหญิงอยู่หลายคนที่อยู่ด้านหลังของนาง เมื่อเดินเข้ามาก็มีสีหน้าตกตะลึง ราวกับไม่เคยเห็นสาวงามเช่นนี้มาก่อน มีบางคนที่ทำหน้าอิจฉาและไม่พอใจอย่างมาก

“มัวรออะไรอยู่เล่า ยังไม่รีบไปจับตัวของนางอีก! ” นักพรตหญิงที่ดูมีอายุมากกว่าคนอื่นตะคอกจนทำให้คนอยู่ล้อมข้างสะดุ้งตั