บทที่ 486

บทที่486ประนีประนอม

"บางทีงั้นเรอะ?"หลี่ห่ายหัวเราะหึ"ไม่ใช่เพราะว่าข้าไม่เห็นใจหรอกนะแต่ว่าเรื่องนี้มันสำคัญมากไม่สามารถมาเสี่ยงอันตรายใดๆได้จริงๆวิธีการของแม่นางหลินเจ้าก็เห็นมากับตาแล้วไม่พานางเข้าไปพร้อมกันกับพวกเราลุงรู้สึกไม่วางใจเท่าไหร่ซ่านเจ้าฟังลุงครั้งนี้เถอะไม่ต้องพูดถึงต

บทที่ 487

บทที่487เรื่องราวของตระกูลเฟิ่ง

"นี่คือก้อนหินผันหรอ?"หลี่ห่ายรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยเดินขึ้นไปข้างหน้ามองดูหินก้อนโตก้อนนั้นอย่างละเอียดดวงตาสองข้างเป็นประกาย

หลี่อวี๋นซ่านเพราะว่าหลินซีนเยียนเลยรู้สึกผิดในใจดังนั้นสำหรับหินก้อนใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าก็แค่เหลือบสายตามองดูแวบหนึ่งดวง

บทที่ 488

บทที่488จับตัว

หลินซีนเยียนกับเสี่ยวหลงมองตากันแวบหนึ่งต่างก็เห็นความสับสนออกมาทางสายตาของอีกฝ่าย

หลี่อวี๋นซ่าน?"หลินซีนเยียนลองเรียกออกมาแต่ว่ารอบๆกลับเงียบสนิทเสียงอะไรสักเล็กน้อยก็ไม่มีนอกจากหมอกหนาแล้วก็มองไม่เห็นอะไรอีกเลย

นางคิ้วขมวดแน่นส่งสัญญาณบอกให้เสี่ยวหลงระวัง